30 Kasım 2012 Cuma

Bir an ciddi anlamda uzaklara gitmeyi düşündüm.
Sanki burada uzun saatler aynı tekerleğin içinde koşuyor gibiyim. İçimde bir şeyler ölüyor. O geçmişteki karmaşalarımı kaybettim kaybedeli bir sıradanlaşmak almış başını ki sormaya bile korkar oldum.

Bir an ciddi anlamda uzaklara gitmeyi düşündüm. Başka insanlar, başka sokaklar gözümü ilk kez bu kadar korkutmadı. İhtimaller içinde kaybolup adım atamayan o kadar çok insanız ki.
Onlardan olmamak lazım.

Sanırım sen öldüğünden beri ben herkese benzemeye başladım.

En azından yazmayı bırakmamak lazım. 


3 Kasım 2012 Cumartesi

2kare

Bazı şeyleri hiç aklım almıyor.
Alsın diye hep öğrenmeye çalışıyorum .

Ama biliyorum ki yine almayacak.
Sonra aslında hiçbir şeyin zannettiğim gibi olmadığını göreceğim.

Böylesini yazmaya çalıştığım için.

Her şeyi en başından beri ben yazmıyor muyum zaten.

Hiç kimsenin duyguları benimki gibi çocuk saflığıyla sarılmış değil.
Hayal kırıklığına uğramamak için bunu unutmamam gerek. 

Daha adını söylerken midem bulanıyor.
Bir de hala aynı kişiden bahsediyorum.

Çocukluktan beri bir mazoşistlik var zaten bende.
Geçen gün düşmüştüm.
Yapamadım deney.
Yine kopardım işte.