Tarçın..
Tatlı ve acının tam ortasında,
Her bir tanesinin sesini duymakla biten..
Bir anlam bulmaca sorusu çözerken ilk gençlik yıllarımın kurtarıcı tarçını geldi aklıma. Akşamüstü sabahlarında yastığımın kenarında beliren tarçın ve hatırlanmayacak kadar güzel geçen zamanlar. Birbirinden kopmuş iki zaman arasında hiçbir fark olmaması ne kötü. Dünyanın her hareketiyle aynı cisme farklı anlamlar yüklemek ve gerçekten olabildiğince uzağa düşmek.
Keşke o gün yüzyıllık taşın üzerinden bırakmamış olsaydım taneleri, keşke deniz tuzlarından bir farkı olsaydı şu an..
Bir daha ihtiyacım olmayacağını düşünerek ne yaptığımı zannediyordum ki?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder