Benim bir elin parmaklarına ve geceleri hayallerimizi emerek beslenen şehre (Lis, 2011) attığım kuvvetli bir kök var. Şehrin deniziyle besleniyor.
Bazen şikayet etsem de,
Sadece beklemek lazım, içimdeki yokluk gelmeden neredeyse bizim gibi olsun insanını susturmam lazım.
-a
-n
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder