yn

Zamanı sürekli dinlediğim şarkılarla ölçüyorum. Büyük ekranlardan çıkardığım duygu yüklü şarkılar var. Çekinmeceli tutuşan eller de var.
Başa sarıp sarıp aynı günlere saklıyorum onları. Bir süre sonra daha iyi görebilmemi sağlayacaklar.

Neden saatlerce konuşabildiğim konular bir anda yok oldu? Bu da mı zamanla ilgili yoksa? Belki de kurgularım zamanla bitiyor, nereden başlayıp neyi yakaladığımı, onu ne ile uzattığımı unutuyorum.

Gerçeklik algım iyiden iyiye bozulmuş olabilir. Zannettiğimden daha fazla sızmıştım.

Dün ona da dedim. "Bir daha öyle olmayacak diye çok korkuyorum." dedim. "Duygularını düşüncelerle ölçemezsin." dedi bana. Halbuki ben zamanı bile şarkılarla ölçüyorum.

Yeniden aynı şey olmasa da ben yeniden bayağı yukarılarda bir yerde olmak istiyorum. Saçma olduğunu bilsem de yaşamaya değer kılıyor. Seçtiğim hiçbir şey bana yeni bir hikaye başkalığının öncülüğünü tanımıyor. Karmakarışık, anlam veremediğim diziler çıkıyor ortaya. Senin odana da getirdim onları sen de benim gibi seçtin.

Bir başkası da bana "Yaşadıklarının acısını çıkarmaya çalışma." dedi. Doğru dedi. Şimdiden çok açık davrandım.

Açıklığın tüm manasıyla.