Kapalı kapılardan geçmişim geçmişim dahası geçmeye çalışmak için çok uyanık kalmışm gibi gözlerimi taşıyamıyorum. Bir olasılığın korkutucu izleri karşısında içimde birbirine karışan, verdiğim sözlere karşı tutumumu düşündüğümde kendimden hiç hoşlanmadığım izler görüyorum. Biraz uzaklaşsam iyi olacak sanki ama onu da pek beceremeyip her zamanki aceleciliğimle tüm cümleleri kurmak istiyorum.
Halbuki orada başkası olarak duran biri için bu kadar karmaşık ve analiz edilmesi gereken bir şey değil bu olanlar. O yüzden hep daha çok ciddiye alan sonunda da hep daha çok seven ben oluyorum. Kafamın içinde kurduğum kusursuz, dallı budaklı, nerede başladığı nerede bittiği belli olmayan, zaman kavramından bağımsız tüm bilinci bir bütün olarak çizen dünyaya olan sevgim bir yerde sadece bir nedenle varlığını sürdürüyor.
Sağlıksız mı sağlıksız ama,
Güzel mi güzel.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder