Sen burada durduğun sürece ben seni severim.

Hoşgeldiyse güneş,
Hemen yamacına gideriz.

Ah sevgili,
Yüzünün bir yanı küçücük çocuk,
Bir yanı kocaman adam..

hoşgeldin sonunda.

Ben bugün bir dolu içtim.

Ben bugün bir dolu sevdim.

Dahası o saklı cümleleri haykırarak söyledim.
Yetmedi, yazdım.

Evet, sana yazdım.

En güzeli..

Bazen küçücük bir şeyler oluyor. Belki de olmuyor da ben öyle zannediyorum. Sonrasında kendimden çıkarak bakmaya çalışıyorum kendime. Biraz hak veriyorum, biraz vermiyorum ama çok üzülüyorum.

Çünkü..

Şöyle bir bakıyorum da son dört senemin fotoğraflarına, yazılarına, anılarındaki gülüşlerine, gözyaşlarına hep orada resmi tamamlayan olarak duruyorsun. Şu zamanın değiştirdikleri bunun gerçekliğini hiç de etkilemiyor. Sadece bazı gündelik alışkanlıklar eskisi gibi değil ama bu açığı kapatmak da bizim elimizde.

Bazen olur ya insanlar çok kendilerine dönerler. Çok mutlu ya da mutsuz oldukları zamanlarda dünyada sadece kendileri varmış gibi hissederler. İşte bana bunu farkettirdiğin için teşekkür ederim Nar. Dediğim gibi belki de ben öyle zannediyorum ama olsun.

Seni sevdiğimi unutma.

Sevgiler,
Z.

Gluconeogenesis sabahı

Göğe renkli dumanlar yayılıyor.

Bir kuşun gagasına çıngıraklar dadanmış...

...<>....

Başıboş bir gürültü var ortalıkta.
Herkes ne söylediğini biliyor..

Biz ise sadece denizi biliyoruz.

Şu anda içinde damlalar açıyor, rengini vermiş onlara.

Pleasantly Love

Şarkılarla duyguları, düşüncelerle dilleri birbirine karıştırdım; söyleyemem sandıklarımı yazdım. Okunsun diye, oku diye. Sonra.. Sonra yok, şu anın tadı var. Bir de yağmur, bir de çay, bir de The Frames...

BIO 322 MTI

Şimdi bir sürü çizginin her noktası farklı bir renk. Farklı bir renge boyalı değil, kendisi öyle, doğuştan.. Bir zaman gelecek, sen daha az konuşacaksın. Öngörüleri en aza indir ve şimdi git sınavına çalış.. Diii mi?!