20 Temmuz 2009 Pazartesi

Kaleye mum diken oyuncular...


Değişik bir yetişkin oyununa başlamaya karar verdim geçenlerde.

Bu oyunda benim ismim Z. Bana bu ismi Lis verdi ve aslında bomboş sayfalara yeni kimlikler, yeni işaretler ve yeni duygular yazmayı öğretti. Ve Nar, oyunumuzun kırmızı taneciği.. Belki de en cesuru çünkü ben de Lis gibi kimliğimi saklamayı ve kelimelerin arkasında gizlenmeyi tercih ediyorum.
Anlatmak gibi, anlaşılmak gibi bir derdim yok çünkü, böyle bir arayış içerisinde değilim. Ama yine de kendi yarattığımız küçük dünyamızın büyük hikayelerine konu olmak istiyorum. Kuralları olmayan, farkedilmeden adım atılmayan düşler ülkesinde kurduğumuz rengarenk boncuklu dünya içerisinde sessiz bir kiviyim...

2 yorum:

  1. ne güzel kullanıyorsun kelimeleri lan?!

    ama kıskanmıyorum, gurur duyuyorum. anne gibi hissettim...

    yetişkin oyunu ha... hadi oynayalım bakalım da hayal ürünü olmadığımızı kanıtlayalım bari.

    YanıtlaSil
  2. oyun olduğunu bilince çocuk sihrimiz bozuldu ama yine de alıkoyamadık kendimizi..

    oynarız hep ve en birinci oluruz.. 3 birincili oyunumuz..

    YanıtlaSil