20 Temmuz 2009 Pazartesi

eski bir başlangıç cümlesi..


Çıplak meydanlarda bağırmak, ıssız heykelleri yıkmak ve saatlerce koşmak.. Bu küçük, karanlık ve imkansız hayallerin olabilirliğinin farkına vardıktan sonra savaşma gücüm ve nedenlerim artar oldu. Bunun neden ve nasılı farklı bölgelerde kendi sözlerini söyleyerek yaşamaya alışmak gibi. Uzaklığın tanımını yitirdiği ölümlü cümleler topluluğu..

Çok uzak bir tarihten 2006 başlarından bir paragraf bu. Kara kaplı bir defterin ilk sayfasının döküntüleri.. Kendimi anlatmaya başlamadan önceki anlaşma maddeleri. Zaman zaman oyuna bu defterden, eskilerden hikayeler ve şiirler katacağım. Her adımda daha da yaklaştığım oyun arkadaşlarıma geçmişten, büyürken kaybedip bulduklarımdan bahsedeceğim.

Ben aslında mutsuz bir insan değilim..

Sadece mutsuzken yazarım..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder