Bu resme baktığım zaman midem bulanıyor. Saatlerce uyumaya çalışıp uyuyamadıktan sonra başlayan mide bulantısı gibi. İçimdeki mikroplar insanlara bulaşmasın diye bunu eldivenlerimle yazıyorum. Bir de şunu biliyorum ki ben ne yaparsam ve ne düşünürsem düşüneyim, hep işin arkasında kalan, görmek istemediğim için görmeyeceğim bir yüz var. Yani aslında unutmak yoktur, kimse için hem de. Sadece artık o tarafa bakmıyoruz. Baksak her şey başladığı yere dönmek için düzensizliğe doğru evrilen bir reaksiyona girecek. Doğanın kanunuysa bu, ben ne yapabilirim.
Ben sadece sıradan bir insanım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder